نسخه چاپی

عارف ‌‌پور: "حیران" یک فیلم عاشقانه است

[۱۸ بهمن ۱۳۸۷ ۰۰:۰۰]

"شالیزه عارف پور" فیلم "حیران" گفت:پرداختن فیلم "حیران "به موضوع عشق یک ایرانی به افغانی، باعث شده تا این موضوع دیگر عشق تلخ نباشد.

نشست پرسش و پاسخ فیلم "حیران " با حضور "شالیزه عارف پور" کارگردان ، "نغمه ثمینی " فیلمنامه نویس ،"مهرداد میر کیانی " چهره پرداز،  " باران کوثری"،" ژاله صامتی"، "مهرداد صدیقیان" ،بازیگران این فیلم در سینمای فلسطین (سینمای رسانه‌) برگزار شد.
به گزارش راه فیروزه، "شالیزه عارف‌پور" کارگردان فیلم حیران با اشاره به مشکلات لوکیشن در شمال و مشهد گفت: در شمال مشکلی نبود چون این منطقه را از قبل می‌شناختم و روستائیان با من آشنا بودند اما در مشهد، نامه‌نگاری‌های زیادی کردیم تا بتوانیم به منطقه‌ای برسیم که شبیه به مرز ایران و افغانستان باشد.
وی درارتباط با دلایل ملاقات دو شخصیت اصلی در انتهای فیلم افزود: این پایان بسیار زیبایی بود که "حیران" را در انتها ببینیم ضمن این که مرحله زمانی که ماهی طی می‌کند تا به "حیران" برسد کاملا منطقی است.
این کارگردان در ارتباط با شخصیت‌های خانواده ماهی یادآورشد: آنها جنگ زده جنوب هستند که در شمال زندگی می‌کنند. اگر به فکر بعضی‌ها این رابطه در فیلم در نیامده، حتما ضعف از من است.
"نغمه ثمینی" یکی از نویسندگان فیلمنامه "حیران " با اشاره به نحو آغاز نگارش فیلمنامه این فیلم گفت: نمایشنامه‌ای به‌نام "بدون خداحافظی" را با مضمونی تقریبا مشابه داشتم که اتفاقا وقتی با خانم عارف‌پور آشنا شدم، دیدم که ایشان هم روی چنین مضمونی کار می‌کند، بنابراین در مورد موضوع صحبت کردیم و از ابتدا با هم قرار گذاشتیم تا کلا مضمون نمایشنامه را رها کنیم و فیلمنامه‌ای کاملا جدید بنویسیم.
"نغمه ثمینی" با اشاره به پایان فیلم حیران خاطر نشان کرد:‌ پایان فیلم در نسخه‌های مختلفی نوشته شد و ما برای تحقیق در مورد آن تا لب مرز هم رفتیم و اتفاقی که در پایان فیلم می‌افتد، کاملا منطقی است. در اشکال مختلفی که این پایان داشت، حتی به فکر مخفیانه رفتن ماهی به افغانستان نیز بودیم اما در نهایت فکر کردیم اگر این دو شخصیت همدیگر را نبینند، فیلم به سیکل کاملی نمی‌رسد چون نیاز دراماتیک این شخصیت عاشق بودن است و اگر این پایان را نمی‌دیدیم، فیلم کامل نمی‌شد.
وی تصریح کرد :نمی‌توانم بگویم که کدام بخش از کار مربوط به من است و کدام بخش را عارف پور نوشته، فقط این را می‌گویم که ما از ابتدا با هم بودیم و با هم همکاری داشته و حضور خانم بنی‌اعتماد به‌عنوان تهیه‌کننده باعث رشد بیشتر کار شد.
"مهرداد صدیقیان" در ارتباط با  لهجه افغانی و چهره اش در این فیلم توضیح داد: نیم بیشتری از افغانیها شبیه ما هستند  شخصیت «حیران» هم وقتی که با دوستان خود صحبت می‌کند، لهجه کاملا افغانی دارد ضمن این که او دانشجوی ادبیات فارسی است .
"باران کوثری" به  نقش ماهی در این فیلم اشاره کرد و گفت: در مورد نقش‌هایی که بازی کردم بسیار خوش شانس بوده‌ام و نقش ماهی هم یکی از آنهاست. از روزهای اول این فیلمنامه، در ارتباط با این شخصیت بودم و کم کم در زمان کامل شدنش به شناخت خوبی از آن رسیدم. چیزی که در او برایم جالب است یک کودک لجباز است که درون ماهی پنهان شده و بخشی از ناپختگی ماهی از این موضوع می‌آید. فیلم همانگونه که دوست داشتیم لطیف و شاعرانه شده است.
وی در ادامه در پاسخ به سئوالی در مورد لهجه خود در طول فیلم، گفت: هیچ کدام از شخصیت‌ها لهجه مشخصی ندارد و من تنها در بخشی از فیلم با گویش شمالی صحبت کردم.
"ژاله صامتی" که در فیلم حیران در نقش مادر ماهی را بازی می کرد در ارتباط با نقش آفرینیش در این فیلم گفت: من نقش زن شمالی را قبلا بازی کرده‌ام و با وجود تشابه این نقش‌ها هیچ‌کدام‌شان شبیه به هم درنیامده ‌اند ضمن این که در این نقش لهجه‌ای نداشتم. البته با خودم قرار گذاشته بودم که دیگر نقش زن شهرستانی بازی نکنم اما به خاطر احترامی که برای خانم بنی اعتماد به‌عنوان تهیه کننده فیلم قائلم و این نقش را جذاب و شناسنامه‌دار دیدم، در آن بازی کردم و از این بابت خوشحالم.